Ստեփան Դանիելյանը գրում է․
"Պատմական" ու "իրական" Հայաստանի մասին դիսկուրսի շրջանակում մի հին պատմություն հիշեցի։
Հնդկացիների առաջնորդները խարույկի մոտ նստած խաղաղության ծխամորճ են ծխում։
Առաջնորդներից մեկը խոսք է խնդրում եւ ասում
Առաջնորդները մտահոգ հոգոց են հանում։ Ամենածեր ու իմաստուն առաջնորդը ծխամորճից ծուխ է քաշում եւ ասում։
- Սկզբունքորեն դու ճիշտ ես, բայց պատճառ-հետանքային կապի առումով սխալվում ես, Էշի Հաջաթ։



