Հայաստանի վարչապետի պաշտոնը զբաղեցնող Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարել է, որ վաղուց չի օգտագործում Հայաստանում աճեցված ձուկ, քանի որ, իր խոսքով, «ակնհայտ է, որ էդտեղ խնդիր կա»։ Սա պարզապես անձնական սննդային նախասիրության մասին խոսք չէ։ Եթե երկրի ղեկավարն ասում է, որ իր համար ակնհայտ է նման խնդրի գոյությունը, ապա հասարակությունն իրավունք ունի իմանալու՝ ինչ խնդրի մասին է խոսքը և ինչու դրա վերաբերյալ պաշտոնական գործողություններ չեն իրականացվում։
Եթե վարչապետի ասածը համապատասխանում է իրականությանը, ապա առաջանում է չափազանց ծանր հարց. ինչո՞ւ այդ արտադրանքը շարունակում է վաճառվել հազարավոր քաղաքացիների։ Պետության առաջնային պարտականությունը մարդկանց առողջության պաշտպանությունն է, ոչ թե վտանգի մասին իմանալն ու պարզապես սեփական սննդակարգը փոխելը։ Եթե վտանգ կա, ապա այն պետք է անհապաղ բացահայտվի, հրապարակվի և վերացվի։
Հազարավոր ընտանիքներ ամեն օր գնում են ձուկ՝ վստահ լինելով, որ շուկայում վաճառվող սննդամթերքը անցել է պետական վերահսկողություն։ Նրանք չեն կարող իմանալ այն, ինչը, վարչապետի խոսքով, «իր համար ակնհայտ է»։ Եթե իշխանությունն իսկապես գիտի առողջությանը սպառնացող խնդրի մասին, բայց քաղաքացիներին չի զգուշացնում և չի կանխում դրա վաճառքը, ապա դա արդեն պետական պատասխանատվության հարց է։
Իսկ եթե նման խնդիր իրականում գոյություն չունի, ապա ստեղծվում է այլ, ոչ պակաս վտանգավոր իրավիճակ։ Երկրի ղեկավարը, առանց ներկայացված փաստերի կամ պաշտոնական եզրակացությունների, կասկածի տակ է դնում Հայաստանի ձկնաբուծության ողջ ոլորտը՝ վնաս հասցնելով արտադրողների հեղինակությանը, սպառողների վստահությանը և արտահանման հնարավորություններին։ Այդպիսի հայտարարությունները չեն կարող մնալ պարզապես անձնական կարծիքի մակարդակում։
Այս պատմության գլխավոր հարցը շատ պարզ է. եթե իշխանությունը գիտի վտանգի մասին, ապա ինչո՞ւ չի պաշտպանում մարդկանց, իսկ եթե նման վտանգ չկա, ապա ինչո՞ւ է երկրի ղեկավարը նման հայտարարություններ անում։ Երկու դեպքում էլ հասարակությունն արժանի է ստանալու հստակ պատասխաններ, որովհետև քաղաքացիների առողջությունը չի կարող դառնալ ենթադրությունների կամ անձնական տպավորությունների առարկա։
Նկարը գեներացված է արհեստական ինտելեկտով
