Հրանտ Ավետիսյանը գրում է․
Հունվար ամսին «մի քանի ժամում Վեհափառին հեռացնող» քպականների վիճակը էնքան ա վատացել, որ գլխավոր ճիվաղը հասել է Եվրոպա և այնտեղ բողոքում է սրբազաններից: Դատարկ գլխով քպականները իրար հերթ չտալով հիանում էին տիրադավերի հայտարարությամբ, բայց իրականում նրանք պարտվեցին:
Ոնց բարձր գոռում էին, որ հաղթել էին պատերազմում նույն կերպ էլ գոռում էին, որ եկեղեցուն են հաղթել ու նույն եռանդով գոռում են, որ գալիք ընտրություններում են հաղթելու:
Բայց իրականում նրանք պարտվել են ու շարունակելու են պարտվել, ամեն օր, ամեն ժամ զգալով, որ այլև անցյալ են դառնում:
