Հոկտեմբերի մեկին Երևանում կայացավ ԵԱՏՄ բարձրագույն խորհրդի նիստը, որին մասնակցել են ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը, Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը, Բելառուսի նախագահ Ալեքսանդր Լուկաշենկոն, Ղազախստանի նախագահ Կասիմ Ժոմարտ-Տոկաևը, Ղըրղըզըստանի նախագահ Սոորոնբայ Ժեենբեկովը և Եվրասիական տնտեսական հանձնաժողովի կոլեգիայի նախագահ Տիգրան Սարգսյանը։
Գագաթնաժողովի ունեցած ազդեցության և առաջիկա արդյունքների մասին զրուցել ենք քաղաքագետ Արմեն Վարդանյանի հետ։
-Պարո՛ն Վարդանյան, ինչպե՞ս եք գնահատում ԵԱՏՄ բարձրագույն խորհրդի նիստը։ Որքանո՞վ էր այն ստացված և որքանով Հայաստանը կարողացավ դիվիդենտներ շահել այս գագաթնաժողովից։
- Դատելով այս խորհրդաժողովի մասնակիցների կազմից, պետք է ասել, որ բավականին հաջող հանդիպում է եղել և բացի ԵԱՏՄ անդամ երկրներից հրավիրված են եղել նաև մի շարք այլ երկրների ղեկավարներ, ինչը աննախադեպ էր ԵԱՏՄ-ի պատմության մեջ։ Իսկ, թե որքանով Հայաստանը դիվիդենտներ շահեց, սա ժամանակի հարց է և վաղ է այդ մասին եզրակացություններ անել։ Բայց, եթե հաշվի առնենք, որ ԵԱՏՄ-ի և Սինգապուրի միջև կնքվեց ազատ առևտրի համաձայնագիր, նաև հոկտեմբերի 27-ից ուժի մեջ է մտնում ԵԱՏՄ-ի և Իրանի միջև ազատ առևտրի համաձայնագիրը, ապա պետք է ասել, որ Երևանում տեղի ունեցած այս վերջին հանդիպումները Հայաստանի համար կարող են օգտակար լինել, իսկ թե ինչքանո՞վ․դա դժվար է ասել։
-Թերահավատները նշում էին, որ ՌԴ նախագահը չի գա Հայաստան, չի հանդիպի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հետ, բայց տեսանք հակառակը։ Իրականում ի՞նչ ասաց երեկվա հանդիպումները Ձեզ, ինչպիսի՞ն են հայ-ռուսական հարաբերությունները։
-Ես չեմ կարծում, թե Ռուսաստանի Դաշնության նախագահը պայման պետք է դներ Ռոբերտ Քոչարյանի մասով, քանի որ շատ էին խոսում, որ նա պայման է դրել միայն Ռոբերտ Քոչարյանի ազատ արձակման դեպքում այցելել Հայաստան։ Իրականում սա շատ առանցքային նշանակություն ունեցող հանդիպում էր և բնականաբար Վլադիմիր Պուտինը առիթը բաց չէր թողնելու ներկա գտնվելու այդ գագաթնաժողովին և նման պայման չէր դնի Հայաստանի իշխանություններ առաջ։ Այնպես որ ես ի սկզբանե բացառել եմ, որ նա կարող է չգալ Հայաստան։ Ինչ վերաբերվում է հայ-ռուսական հարաբերությունների մակարդակին, ապա պետք է ասեմ, որ այդ հարաբերութոյւնները այժմ զարգանում են և ի տարբերություն նախորդ իշխանությունների ժամանակ եղած հարաբերությունների, այժմ Հայաստանը փորձում է հավասարը հավասարի դիրքերից հանդես գալ և այժմ ակնհայտ վասալի և սյուզերենի հարաբերություններ չեն Հայաստան –Ռուսատան հարաբերութոյւնները, ինչպես նախկինում։ Իհարկե կան բաներ, որտեղ Հայաստանը ավելի շատ զիջում է Ռուսաստանին, քան ստանում, բայց նախկին անհամաչափությունը անցել է։ Այժմ Հայաստանը ավելի հավասար դիրքերից է հանդես գալիս Ռուսաստանի հետ հարաբերություններում։
