Ավինյանը կթռնի՞ քաղաքապետի աթոռից․ Աննա Հակոբ...

Երևանի քաղաքապետի ընտրություններին դեռ շուրջ երկու տարի կա, սակայն «Քաղաքացիական պայմանագրի» ներսում պաշտոնի համար պայքարն արդեն ուրվագծվում է։

«Ժողովուրդ» օրաթերթի տեղեկություններով՝ Անվտանգության խորհրդի քարտուղար Ալեն Սիմոնյանը հավակնում է քաղաքապետի պաշտոնին և համոզված է, որ իր վարկանիշը գերազանցում է Տիգրան Ավինյանինը։ Վերջինս էլ, ըստ նույն աղբյուրի, մտադիր չէ զիջել իր պաշտոնը։

Այս տեղեկությունները կարելի էր համարել սովորական կուլիսային խոսակցություններ, եթե դրանց չհաջորդեին ուշագրավ զարգացումներ։

Նիկոլ Փաշինյանի նախկին կինը՝ Աննա Հակոբյանը, անսպասելիորեն սկսեց հրապարակային խոսել Երևանի խցանումների, անկանոն կառուցապատման և ճանապարհային ենթակառուցվածքների խնդիրների մասին։ Թեև նա չհիշատակեց Ավինյանի անունը, քննադատության հասցեատերերից մեկը փաստացի քաղաքապետարանն է։

Առավել ուշագրավն այն է, որ Հակոբյանի տեսանյութը տարածեց հենց Ալեն Սիմոնյանը։

Այս հաջորդականությունը հիմք է տալիս ենթադրելու, որ Սիմոնյան–Ավինյան մրցակցությունն իրական քաղաքական բովանդակություն ունի, թեև կողմերը հերքում են ներիշխանական պայքարի մասին տեղեկությունները։

Սակայն առավել հետաքրքիր է Աննա Հակոբյանի շարժառիթը։ Դժվար է հավատալ, թե նա միայն հիմա է նկատել Երևանի խցանումները։ Հետևաբար հարց է առաջանում՝ ինչո՞ւ հենց հիմա և ինչո՞ւ հենց այն պահին, երբ մամուլը գրում է քաղաքապետի պաշտոնի համար պայքարի մասին։

Հնարավոր բացատրություններից մեկն այն է, որ Հակոբյանը փորձում է ուժեղացնել Սիմոնյանի դիրքերը՝ միաժամանակ թուլացնելով Ավինյանին։ Բայց կա նաև ավելի հետաքրքիր տարբերակ. Հակոբյանը փորձում է իրեն ներկայացնել որպես իշխանության ներսում ինքնուրույն ազդեցության կենտրոն։

Արդյո՞ք սա ձեռնոց է՝ նետված Նիկոլ Փաշինյանին։  Չի բացառվում նաև, որ այս ամենը տեղի է ունենում հենց Փաշինյանի գիտությամբ։ Ներիշխանական մրցակցությունը կարող է ծառայել Ավինյանի դիրքերը թուլացնելու և նրան քաղաքականապես ավելի կախված դարձնելու նպատակին։

Ի վերջո, այս պատմության գլխավոր հարցը միայն այն չէ, թե ով կդառնա Երևանի հաջորդ քաղաքապետը։ Շատ ավելի հետաքրքիր է, թե ով է որոշելու այդ հարցը։

Եվ, ըստ ամենայնի, Աննա Հակոբյանը փորձում է ցույց տալ, որ այդ որոշման վրա ինքն էլ կարող է ազդեցություն ունենալ։